Rondje Grevelingen
Margriet Tilstra
Sinds de oprichting van onze personeelsvereniging i-dive, gaan we jaarlijks in Nederland duiken op de Grevelingen. Het duiken is vrij eenvoudig, je kunt de weg niet kwijt raken. Groot voordeel is dat er geen stroming staat, zodat het een geschikte duikplaats is voor beginners en gevorderden. Vorige keer waren we te gast op de ‘MS Zilvermeeuw’ van mevrouw Boogaart. Deze keer hebben we de grotere boot van haar zoon gehuurd, de ‘MS Theo’.
MS Theo
MS Theo deed voorheen dienst als vrachtschip. Met een afmeting van 30 x 5,4 meter, sanitaire voorzieningen, een ruime zitkamer en een keuken is het een comfortabel schip. Een compressor aan boord maakt het mogelijk om de persluchtfles voor een tweede duik te vullen. Het gemak dient de mens!
MS Theo is gebouwd in 1933 en is sinds 1967 in het bezit van de familie Boogaart. Het bedrijf onder leiding van Theo en Gonny Boogaart staat bekend om de grote ervaring met sportvissen en sportduiken in de Grevelingen en de Oosterschelde. Het echtpaar duikt zelf ook en is dus goed bekend met de mooie duikstekken in de Zeeuwse wateren.
Familie-uitje
Rond 09.00 uur arriveerden de 16 deelnemers van onze vereniging in de haven van Den Osse. Dat een personeelsevenement een leuk familie-uitje kan zijn, bleek uit de samenstelling van de groep. Ruud en Sandra had de duikende kinderen Wieteke en Sjors meegenomen en Renée had dochter Suzanne als buddy. De familie had onderweg Patrick op een carpool-plek opgehaald. Met 5 personen en 5 complete duikuitrustingen was de auto van Ruud optimaal gevuld.
Namens het bestuur heette Margriet iedereen van harte welkom. Ze legde kort de huisregels en het programma van de dag uit. Om half 10 nadat iedereen zijn set had opgebouwd om te controleren of alles aan boord was, voer de MS Theo de haven uit.
De eerste duikstek was Ouddorp. De buddyteams werden samengesteld, Theo gaf een uitgebreide briefing en daarna konden de duikpakken aan. Voor een aantal deelnemers werd dit de eerste duik in Nederland, best wel spannend.
Met een commandosprong ging iedereen in het water (18 graden). Het zicht was goed, zo'n 5 meter. Kreeften waren er volop: wandelend, vechtend of gewoon zittend in een holletje. Verder waren er krabben, anemonen, anjelieren en véél garnalen te zien.
Buddywissel
Renée en Suzanne waren voor de eerste duik met de ervaren instructeurs Jurriaan, Sonja en Marco meegegaan. Onderweg sloot Renée zich per ongeluk aan bij een ander buddyteam, maar al snel vermoedde ze dat er iets niet helemaal goed zat. Zoals iedere duiker leert, ga je dan naar de oppervlakte. En jawel, daar lagen de andere vier duikers al op haar te wachten. Niets aan de hand, de duik kon weer ontspannen worden vervolgd.
Terug aan boord stonden Gonny en haar dochter al in de keuken klaar om de gasten van een warme lunch te voorzien. Heerlijke uitsmijters, broodjes hamburger en warme chocomelk smaakten goed na een frisse duik van een uur. Ondertussen werd in diverse boeken en tijdschriften opgezocht welke flora en fauna men onder water had gezien. En natuurlijk werden de logboeken met duikinformatie en stempel bijgewerkt.
Het weer zat mee: een koele wind in combinatie met zon maakten dat het goed vertoeven was op het dek van de MS Theo. Gelukkig geen regen.
Geert en Herman bepaalden samen met Theo de 2e duikplek: De Muur. Na drie kwartier varen werd het anker weer neergelaten.
Sterrenhemel
Het voordeel van bootduiken is dat duikstekken worden aangedaan waar kantduikers niet zo snel naartoe gaan. Bij De Muur moet je aan de wal eerst over een bijna twee meter hoge muur klimmen en daarna nog een flinke wandeling maken voordat je bij onze duikplek was aangekomen. Volgens Theo was dat voor veel kantduikers een grote drempel, zodat eigenlijk alleen bootduikers hier het water in gingen.
Op de bodem onder de boot viel direct het grote aantal zeesterren op. Zoals één van de deelnemers later zei: "het leek wel een sterrenhemel". Tijdens deze duik was veel leven te zien: grote Noordzee-kreeften, Noorse krabben, glasgarnalen, anemonen, grondels, zeedonderpadden en diverse soorten vis. Een mooie duik.
Zowel bij de eerste als de tweede duik was keurig bijgehouden hoe laat iedereen te water ging en hoe laat de duikers weer aan boord kwamen (met dank aan Gonny en Wieteke!). Op die manier wisten we zeker dat we geen drenkelingen achterlieten in de Grevelingen. Rond 4 uur was iedereen weer op de MS Theo, zodat de terugtocht naar de haven van Den Osse kon worden ingezet.
Om 17.00 uur werd deze geslaagde duiktrip afgesloten. De deelnemers waren zo enthousiast, dat we reeds aan Theo en Gonny konden laten weten volgend jaar terug te komen.