Tec-cursus in Safaga
Hannie Oor
Eindelijk, na veel voorbereidende duiken in Nederland en aanpassingen aan de configuratie dachten we klaar te zijn om ons tec-duik avontuur te beginnen in Safaga. We wilden Advanced Nitrox en Normoxic Trimix doen en waren via Internet bij United Divers en Christian Heylen terecht gekomen en hadden al verschillende malen telefonisch contact gehad met elkaar. Het beloofde een leuk ‘project’ te worden.
De avond voor de officiële start van de cursus ontmoette we elkaar voor het eerst en vertelde Christian dat hij de 2 cursussen zou verweven en dat we meteen met dubbelset zouden gaan duiken. Op de boot bleek alles prima in orde en de crew bijzonder hulpvaardig en vriendelijk. Bij het helpen met set aandoen, bleek dat ze ook nog goed begrepen wat de bedoeling was! Maar voor het zover was moest er eerst wat theorie worden doorgewerkt en de configuratie bekeken en waar nodig, aangepast. Het berekenen van de hoeveelheid lood was nog een klein puzzeltje met én droogpak én alu-dubbelset als nieuw aspect bij onze ervaring met duiken in de Rode Zee.
Stress-oefening:
De eerste duik was een ‘confined water’ duik op zo’n 10 m. diepte. Hier werden verschillende vaardigheden van ons verwacht, waaronder een stress-oefening: geblinddoekt 15 m. zwemmen zonder adem te halen en vervolgens 3 min. geblinddoekt rondzwemmen is eigenlijk geen probleem. Valve shut down is makkelijker dan tijdens het oefenen in Vinkeveen met handschoenen, en het duiken met decofles en los- en weer vastmaken valt ook best mee: Ik voel me al een hele tec-duiker! En dat het droogpak, door het ‘geworstel’ tijdens het uit- en aan doen van de set aan de oppervlakte, water lekt naar binnen blijkt geen probleem: Even binnenste buiten over de reling en in de warme Egyptische zon is het zo weer droog!! De volgende dag meteen de configuratie weer aanpassen met de ervaring van de eerste dag: er kon beslist wat lood af en enkellood zou toch wel prettiger zijn! (nog bedankt, Christian voor het afstaan van het jouwe!!!)
Mijn cobra-duikcomputer in Gauge-mode blijkt toch beter vervangen te kunnen worden door een gewone manometer om storingen uit te sluiten. En back-up heb ik een simpele divetimer. De oefeningen doen we nogmaals maar nu op drijfvermogen: valve shut down en decofles los/vast klikken met als referentie het loodblok hangend onder de boot op 10 m. En bij het oplaten van een decoboei blijkt het ook handig om naar boven te kijken zodat deze niet tegen de bodem van boot komt……. Tijdens het tourtje langs het mooie Panoramareef heb ik maar beperkt oog voor mijn omgeving. Teveel ben ik bezig met mijn nieuwe manier van duiken. Veel meer ben ik bezig met drijfvermogen, op gelijke diepte blijven en mijn zwemhouding.
Salem Express:
De derde dag doen we een simulatie-decoduik met 50% decogas op de Salem Express. De zee is erg ruw deze morgen, en ik kan me maar ternauwernood onttrekken aan het zeeziekte gevoel. Gelukkig is de crew erg behulpzaam en kan ik redelijk snel het water in waar het stukken beter met me gaat. Maar ja…. We moeten straks wel weer terug op de boot…. En dat met deze golfslag……??? Op het imposante wrak gun ik me eindelijk tijd om wat foto’s en filmpjes te maken. En de simulatie-decostops of, zoals Christian ze op zijn Belgisch noemt: ‘trappen’ , gaan redelijk goed. Wel maak ik me, al hangend bij de ruw trekkende ankerlijn, bezorgd over hoe we toch weer met de hele configuratie op de boot moeten komen, straks…..met deze golfslag… Aan de oppervlakte lukt het me niet om bij de trap van de boot te komen. De zee is te ruw. Christians suggestie om mijn set af te doen in het water neem ik dankbaar aan; en dan twee voeten tegelijk op de onderste tree van het trapje en je optrekken valt niets mee met golven van 2-3 m….. Dank aan de sterke mannen op het schip! Ik neem mijn petje af voor Ernst die dit met z’n set op zijn rug doet!! Na deze ervaring weet ik niet meer of ik deze onderneming nog wel leuk vind…??? In ieder geval heeft de definitie ‘duikvakantie’ een nieuwe dimensie gekregen.
Na de, zoals steeds zal blijken, prima lunch aan boord van MS de Compass en in de luwte van een rif, is de adrenaline weer gezakt en kan de duik van de ochtend beter overzien worden. Eigenlijk heb ik het er nog niet zo slecht vanaf gebracht; ben rustig gebleven en heb goed gehandeld; en de simulatie deco stops gingen goed: ‘k ben best tevreden over mijzelf!
’s Middags proberen we opnieuw de 30 m. te bereiken, maar na lang zwemmen, lukt het niet om dieper dan 23 m. te komen. Dus weer een simulatie met 20 min. op (zgn.) 30 m. waarna de decotrappen gemaakt kunnen worden. Wat me vooral van deze duik bij gebleven is is de enorme afstand die we gezwommen hebben: het lijkt wel een onderwater zwemvierdaagse! En dat is wat we normaal nooit doen: zulke enorme afstanden afleggen onderwater!! En het tempo van Christian maar eens ter discussie stellen, als we straks debriefen….. Dat we de volgende dag besluiten om niet te duiken en een vrije dag in te lassen is een enorme verademing voor iedereen! Nooit gedacht dat ik zó zou genieten van een dag NIET-duiken op een duikvakantie in Egypte!
De offday heeft ons erg goed gedaan! Heerlijk uitgeslapen, rustig ontbeten, lekker geluierd bij het zwembad, eindelijk wat tijd gevonden om een boek te lezen anders dan het cursusboek.
Serieuze Deco-Duiken:
Dag 4 staat in het teken van duikplanning. Na het in orde brengen van de duikset, het meten van de gassen en het berekenen van de MOD met het beplakken van alle cilinders hoeft alleen de rits van het droogpak nog maar gewaxed te worden, waarna tijdens ons rustige vaartochtje naar Abu Kafan Christian ons e.e.a. uitlegt over duikplanning met gebruik van Pro-Planner. We gaan serieuze deco-duiken maken naar 42 m. en ’s middags naar 30 m. met gebruik van O2 50 % decogas. Prima tip Christian om het duikplan op schildersplakband te schrijven, zodat je niet steeds de pagina’s in je wetboek hoeft schoon te gummen!! En ik bewaar ze na afloop van de duik als een trofee in mijn logboek! Deze avond buigen we ons over het examen Advanced Nitrox en dat geeft ons een boel rekenwerk. Maar ook inzicht en wetenschap dat we al een veel geleerd hebben!
De volgende dag zal de Advanced Nitrox naadloos overgaan in de Normoxic/Trimix en zullen we voor het eerst naar 50 meter duiken met een mengsel van 20%O2 en 25%He als bodemgas en met 70%O2 decogas. Het berekenen van het verbruik voor deze duik is nu nóg meer een actueel en belangrijk onderwerp. En natuurlijk houden we rekening met de regel van de derde. We ‘klunen’ eerst een stukje tegen de stroming in om bij de drop-off te komen alwaar we ons verder laten zakken tot max. 50 m. Volledig trimmen op het droogpak gaat helemaal prima!
Hoog boven ons zien we een school grote tonijnen voorbij zwemmen en later zien we een school prachtige makrelen. De biotoop is op deze diepte beslist anders. En de thermoclyne is goed te voelen!
De 6 trappen die gemaakt moeten worden om weer boven te komen gaan prima, en we vervelen ons geen moment, want er is van alles te zien om ons heen.
Na deze dag storten we ons opnieuw op de theorie en bereiden ons voor om naar 60 m. te gaan.
We zullen de enige duikers op de boot zijn, dus het is een luxe-tripje die dag.
Afzakkend bij het rif van Ras Abu Soma zien we grote gorgoon-waaiers, enorme soft-corals en een prachtige diep paarse hydropoliep in het wat surrealistische onderwaterlandschap waar het donkerder en kouder is dan erboven. Zo jammer dat mijn camera maar tot -40m. kan. Tijdens de opstijgingen en decostops blijkt Christian prima de weg te weten, zodat we tijdens onze eerste stop precies voor een grot met glasvisjes hangen. De 2e stop doen we in gezelschap van 3 grote baracuda’s, ook niet vervelend. En we treffen nog enkele grote egelvissen en makrelen aan onderweg naar boven. Door de stroming die ons tegen zit, besluiten we te schuilen in de luwte van het rif om daar onze 17 min. decostop op 4,5 m. te doen. Ook geen straf met talrijke vlaggenbaarsjes om je heen en prachtig lichtspel van zon en rif.
Finale Afronding:
Die middag worden alle restjes gas opgemaakt tijdens een ‘confined water’ sessie waar er weer diverse oefeningen van ons verwacht worden: 18 m. zonder masker langs een lijn zwemmen; samen 10 m. zonder automaat zwemmen en daarna op longhose en octopus van mij 10 min. rondzwemmen; de valve-shut-down met stopwatch (max. 1 min.); stage los-vast; met leeg pak en vest naar de opp. zwemmen en daar enkele minuten jezelf bovenwater houden d.m.v. watertrappelen; en tenslotte aan de oppervlakte een kleine rescue-oefening waarbij Ernst het een stuk makkelijker heeft om mijn Buddy-wing uit te doen (clipsluiting), en ik worstel met zijn Halcionset.
Ons huiswerk voor die avond bestaat uit het plannen van een Normoxic duik met 70 % decogas dieper dan 40 m. met een 2e duik na 180 min. interval waarbij er geen deco-verplichting moet zijn. We begrijpen de theorie al een heel stuk, maar het blijft overuren maken voor onze rekenmachine…
De dril voorafgaand aan de duik lopen we geroutineerd af. Gasmengsels meten en flessen markeren, set opbouwen en duikschema’s plakken gaat ons prima af en we hebben goed begrip gekregen van de materie incl. het gasbeheer. Tijdens de duik blijkt dat ook de runtime prima gehaald wordt. Ontspannen ronden we de duik af.
Als afsluiting van het praktische gedeelte van de opleiding blijkt Christian nog een leuk toetje voor ons te hebben: Valve shut down op 25 m. binnen 1 min. en op 10 m. aan decoboei zonder masker een gaswissel doen. Hier leer ik nog een laatste niet onbelangrijke les dat het checken van de gasstroom van de decofles langer dan ‘even indrukken’ moet zijn, want ik bleek mijn fles niet open maar dicht gedraaid te hebben. Linksom-rechtsom blijft een ‘vrouwenprobleem’ voor mij waar ik extra alert op zal blijven!!
Samenvattend hier nog de belangrijkste attributen om bij je te hebben, mocht je overwegen deze opleiding te gaan volgen: Schildersplakband, watervaste stift, rekenmachine en veel kladpapier! Onze angst om te moeten plassen in ons droogpak bleek ongegrond; de pampers waren gelukkig niet nodig ;-)