Duiken in het koelwateropslagbekken van de kerncentrale in Lingen
Harry Brummelhuis
Als inwoner van Almelo is de Duitse grens niet veraf. Dus kom je snel in de verleiding om ook over de grens duikstekken te bezoeken. Als je veel (echt heel veel) paling wilt zien en ook baarzen, snoeken en zoetwaterkreeften is het opslagbekken van de kerncentrale Lingen “the place to be”. Ter plaatse is deze duikstek bekend als Speicherbecken Geeste.
In september 2008 hebben we met 8 duikers om 21.00 uur afgesproken op de parkeerplaats van Restaurant “Deichkrone”. De Duitse duikclub Hydra heeft daar haar thuishonk. We hebben ons telefonisch aangemeld. Het is niet persé noodzakelijk,maar als deze club daar zelf activiteiten heeft, kan het zo maar zijn dat we onverrichterzake weer huiswaarts moeten keren.
Ik ben om 20.00 uur bij mijn buddy Karel om samen met hem verder te rijden. Via secundaire wegen steken we bij Uelsen de grens over en om vijf over negen zijn we op de parkeerplaats. Om half negen was het al bijna donker, dus parkeren we de auto onder een lantaarnpaal.
De collega’s zijn er al. We lopen de trap op over de dijk om even bij het water te kijken. Het zicht is goed. We zien in de diepte de duiklampen van een buddypaar. Aan de horizon zijn de verlichte contouren van de kerncentrale zichtbaar. Verder is er niemand te zien. Ook op de parkeerplaats is het niet druk . Alleen een aantal bezoekers van het restaurant. Bij het clubhuis van Hydra is het ook stil. Onze Duitse duikvrienden zijn er niet.
We maken even gebruik van de toiletten. Die zijn op dit uur nog open. Het ziet er schoon uit allemaal. Dan tuigen we onze sets op en kleden ons om. Rond half tien staan we aan het water. Via een aangelegd strandje kun je zo het water inlopen. Snel de vinnen aan en mijn nieuwe duiklamp aan. Ook heb ik mijn onderwatercamera mee. Het is voor het eerst dat ik foto’s maak tijdens een nachtduik.
Ik spreek met Karel af dat we eerst tot 8 à 9 meter diepte rechtuit zwemmen, daarna naar rechts tot we bij een stenenveld komen. Er zit geen reliëf in deze aangelegde vijver, dus hebben ze kunstmatig een plek gecreëerd met holletjes en gangen . Daar zitten overdag veel palingen en zoetwaterkreeften in.
Maar zover hoeven we niet eens te gaan. . De ene paling na de andere komt in het schijnsel van onze lampen. Ik probeer wat foto’s te maken. Hè ,wat vervelend nou. Ik heb de lamp rechts aan mijn vest gehangen en de camera links. Nu kan ik niet goed de knop van de camera bedienen en tegelijk bijverlichten. Dan moet Karel maar bijschijnen. Ik probeer hem mijn bedoelingen duidelijk te maken. Het duurt even , maar dan snapt hij wat ik van hem verwacht, maar ja de paling is allang weer weg. Eerst stikt het van de paling en nu is er geen een meer te zien. Ja toch ,daar zwemmen er twee. Waarom schijnt Karel nou niet bij? Hij weet och dat ik foto’s wil maken. Ik sein met mijn lamp. Weer zijn de palingen weg.
Daar een paar hele grote baarzen. Deze zijn overduidelijk op jacht. Vaak zie je ze vanaf opzij in je lampschijnsel komen. Ze komen heel dicht bij om dan plotseling vooruit te schieten. Niet altijd vangen ze dan wat, maar vorig jaar heb ik van heel dichtbij gezien hoe een grote baars drie keer achtereen een kleine soortgenoot naar binnen schrokte.
Ook deze zijn weer weg voor ik foto’s heb kunnen maken. Daar weer een paling. Nu schijnt Karel wel bij, maar in/op mijn schermpje zie ik dat de lichtbundel precies op de paling schijnt. Toch maar afdrukken. Daar nog één. Nu schijnt hij te ver naast het dier, zodat het te donker is. Hoe bedien ik ook alweer de flitser? Ah, weer één, die mooi wordt verlicht. Snel afdrukken. Ja, deze is redelijk gelukt. Even verderop liggen rioolpijpen. Vaak zitten daar ook palingen in. De eerste is leeg, maar bij de tweede is het raak. Ook daar kan ik een leuke foto maken. Weer een paar grote baarzen vlak bij een boom die hier is afgezonken. Juist, mooi in beeld en afdrukken maar. Verhip, door de ontspanvertraging is de baars net een stukje uit beeld gezwommen. Karel heeft geen zin meer om bij te schijnen. Nou ja, dan maar geen foto’s meer. Er is veel te zien en dat is ook heel leuk. De boom is helemaal begroeit met zoetwaterspons. Het lukt me om daar nog een foto van te maken, toen Karel’s lamp net die kant op scheen.
Op het stenenveld zien we nog een aantal kleine zoetwaterkreeften. Dan geeft Karel aan dat hij de duik wil beëindigen. Wat heeft hij een haast om weer bij het instappunt te komen.. Wat mankeert hem nou? Ik kan hem amper bijhouden. Bij de kant aangekomen, doe ik mijn vinnen uit. Karel is al op de kant en rent naar de bosjes. O, was dat het probleem. Hij had hoge nood. Ondanks het abrupte einde van de duik ben ik toch heel tevreden. We hebben veel gezien. En ik heb ondanks alles toch een paar foto’s . We zij ruim een uur weggeweest.
Bij het clubhuis van Hydra staan nu een aantal auto’s . De Duitse duikers zijn bezig zich om te kleden. We praten nog even met elkaar . De Duitse namen van de vissen ken ik ook, dus de taal is geen probleem. Ook de Nederlandse vrienden staan al bij hun auto’s. We spreken af dat we in een dorpje verderop nog naar een Imbiss gaan om wat te eten. Maar alles is al dicht. We rijden teleurgesteld verder, maar dan zien we nog een Turkse zaak die open is. We bestellen Döner Kebab. De eigenaar vertelt ons dat zijn broer in Denekamp ook een zaak heeft. Omdat we de enige klanten zijn heeft hij alle tijd van de wereld. We krijgen een drankje van de zaak om warm te worden. De porties kebab zijn zo groot dat niemand alles op kan. Het smaakte goed, dus beloven we nog een keer terug te komen.
Tevreden keren we huiswaarts. Bij Uelsen zien we de lasers van het vermaarde uitgaanscentrum Zack. Daar zijn wij te oud voor. Voor ons is het bijna bedtijd.