Nachtduiken bij het Koepeltje in de Grevelingen
Harry Brummelhuis
In september 2008 zijn we met de Almelose duikclub Galathea naar Zeeland geweest.
Bij het Koepeltje hebben we een nachtduik gemaakt. Is het overdag druk aan het water, ’s nachts heb je daar weinig last van.
Om 18. 00 uur komt mijn buddy Peter me thuis afhalen om naar Zeeland te gaan. Ik had eigenlijk wel iets eerder weggewild, maar het blijkt toch een goede keuze te zijn om pas dan te vertrekken. We zijn al voor 21.00 uur in Renesse. Op de radio horen we dat de ene na de andere file net is opgelost als we de betreffende plek bereiken. We horen dat anderen wel in de file gestaan hebben. Sommigen hebben 5 uur in de auto gezeten. Er is macaroni, zodat we nog wat energie kunnen op doen voor we om elf uur aan de nachtduik beginnen.
We rijden binnen 10 minuten naar de duikstek. Bij de eettent aldaar is een parkeerplaats. Het is wel donker, dus de lamp van Peter is welkom bij het omkleden. Op naar het water. Wat is dat een eind lopen. Geen wonder dat het hier niet druk is. Wel moet gezegd worden dat de trap over de dijk sterk is verbeterd. We houden over de dijk rechts aan en komen bij een steiger die tot ver in het water doorloopt. We hoeven niet meer over de basaltblokken te klauteren zoals vroeger. Er is zelfs een invalidenlift.
Ik spring als eerste van de steiger af en steek alvast mijn hoofd onderwater. Daar zie ik meteen al een grote zeenaald. Maar voor ik mijn camera in de aanslag heb is deze weg. Peter vindt het jammer dat hij dit niet gezien heeft. We zwemmen naar de diepte en zien heel veel zeekreeften. De ene na de andere komt in beeld. Hier moet ik foto’s van hebben. Vorige week heb ik in Lingen (Dld) ook een nachtduik gemaakt. Van de fouten die ik toen maakte, heb ik nu geleerd. Ik heb Peter gevraagd of hij bij wil schijnen als ik foto’s maak. Hij moet zodanig verlichten dat het schijnsel niet storend is, terwijl de vis toch goed verlicht wordt. Bij close ups zet ik de flitser aan. Vorig week kon ik die knop niet zo gauw vinden. Peter snapt precies wat ik bedoel en voert zijn taak netjes uit.
Het lukt me om 3 leuke foto’s te maken van deze grote schaaldieren. Daar komt een grote noordzeekrab in beeld. Ook die komt mooi op de foto. We komen op een zanderig stuk. Daar hebben diverse platvissen zich verscholen in het zand. Nu is Peter even vergeten wat hij moet doen. Ik maak wel een paar foto’s, maar die vallen erg tegen. We zijn al voorbij het jachthaventje en naderen de Brouwersdam. Kijk daar een hele school koornaarvisjes. Ze buitelen om ons heen. Het is net een zwerm spreeuwen in het najaar. Als één organisme zwieren ze naar links en naar rechts. Ze lichten zilverachtig op in het lamplicht. Dan zie ik een paar steenbolken. Met hulp van Peter, maak ik ook hiervan een foto. Hmm, het gaat, dat kon beter. We keren terug, want we zijn al 40 minuten onderweg. Tot nu toe nog geen duiker tegengekomen. Waar zouden onze collegaduikers dan naar toe zijn gegaan? Net op dat moment zie ik in de verte lampschijnsel. En dan nog een paar lampen. Volgens mij komen we weer in de buurt van de steiger.
Hé, daar zie ik een garnaal wel erg dicht bij een noordzeekrab. Eet zo’n krab ook garnalen? Dan is dit diertje wel in groot gevaar. Ik kan erg dichtbij komen. Toch eens proberen om er een foto van te maken met flitslicht. Jippie, dat is een leuke foto geworden. Niet slecht voor een amateurtje. Kijk daar eens? Is dat niet een zeedonderpad? Langzaam zwem ik dichterbij. Mijn camera in de aanslag. Het beestje is goed gecamoufleerd. Hopelijk is hij te zien op de foto, die ik maak. Mwa, kon beter, maar toch niet ontevreden. Deze vis zie je niet elke duik. Daar ook nog een paar fluwelen zwemkrabben. Het kan niet op vanavond. Ook die komt op de foto. Nog een zwart grondeltje op de foto en dan zijn we weer bij de steiger.
Uit het water stappen gaat prima. Er is een trap, die je met je vinnen aan kunt beklimmen. Boven doe je dan je vinnen uit en begint de lange wandeling terug naar de auto. In het huisje nog even een paar pilsjes en dan naar bed. De jonge garde is nog niet terug uit het dorp. Zij zijn het nachtleven van Renesse ingedoken. Ook dat is duiken natuurlijk. Morgen vroeg om acht uur zal Ronald het ontbijt met gebakken ei klaar hebben. Daar zal niet iedereen gebruik van maken vrees ik.