Nabucco Island
Erik van Driel
Welkom in paradijs…..…met deze tekst word je geconfronteerd zodra je voet aan wal zet op de steiger van het Nabucco Island Resort. Ik kan me best voorstellen dat paradijs er zoiets uitgezien moet hebben. Nabucco Island is onderdeel van het Maratua atol voor de kust van Kalimantan in Indonesië. Het ‘hoofdeiland’ is bewoond en de rest van de atol bestaat uit schitterende kleine onbewoonde eilandjes in een azuurblauwe zee. Maar goed genoeg over de schitterende omgeving...we komen hier natuurlijk om te duiken en of dat ook paradijselijk is moet nog blijken.
Dag 1
De volgende ochtend gaan we voor onze eerste duik naar ‘Big Fish country’. Deze duikstek wordt gevormd door het kanaal waardoor het atol met eb en vloed leeg en volloopt. De altijd aanwezige stroming hier zou de naam van deze duikstek eer moeten aandoen. Hetgeen we onder water te zien krijgen is indrukwekkend te noemen – ik heb zoiets althans nog nooit gezien – honderden baracuda’s die als een tornado in het kanaal hangen. Haak aan een rots, lekker hangen in de stroming en genieten van dit schouwspel.
Voor de volgende duik gaan we naar ‘Divers Delight’. Ook deze duik is er genoeg te zien. We zien een groot aantal verschillende nudi branches. We zien de zogenaamde orang utang krab en een mooie spider krab. Voor de rest een grote hoeveelheid schitterend gekleurde rif bewoners.
Dag 2.
Vandaag gaan we volgens onze gids een bijzondere vis zien...de monkeyfish! Deze vis schijnt uniek in deze regio te zijn dus we zijn allemaal razend benieuwd. Onder water blijkt al gauw dat we een beetje naief zijn....de monkeyfish is onze gids die onder water lekker een banaantje oppeuzelt!
We duiken deze morgen bij ‘Leo Point’ en “Small Fish country’. Hoogtepunten van deze dag zijn een joekel van een stingray, een grote groep napoleons en enorme ‘wolk’ van honderden moorish idols.
Dag 3.
We maken een tripje naar het uiteinde van de atol, naar Bakungan Island. Op weg naar dit eilandje belanden we midden in een grote groep dolfijnen. Waar we ook kijken, voor de boot, naast de boot, achter de boot overal dolfijnen. Schitterend!
Ook de duikstekken bij dit eiland zijn erg mooi. We duiken op ‘Balu’s Coral wall’ en ‘Pandoga Point’. Er is op beide duikstekken een overvloed aan leven voor de macro liefhebber. We lunchen op het eiland en beklimmen de vuurtoren – of wat daar nog van over is tenminste (de bewoners van Maratua hebben alles wat maar enigzins bruikbaar is gestript) – waardoor we een prachtig uitzicht hebben over de atol.
Dag 4.
Deze keer gaan we met de boot naar de westzijde van Maratua Island. De eerste stek heet Johny’s House. We vragen ons af waar deze naam vandaan komt. Volgens onze gids staat er recht voor deze stek een huis op het eiland waar een man genaamd Johny woont. Tot op vandaag ben ik er nog niet achter of we wederom in de maling werden genomen of dat dit serieus was.
De duikstekken zijn hier compleet anders als aan de oostzijde van de atol. De buitenkant zijn merendeels walls en dropoffs. Hier zijn het meer zanderige slopes met koraalblokken. We zien o.a. leopard haaien, pepper fish en kreeften.
De tweede duikstek is Turtle Parade. Ook deze plek doet zijn naam eer aan. Heel veel schildpadden van groot tot klein. Halverwege deze duik komt er ook nog een zee cobra recht op ons afzwemmen.
Dag 5.
We duiken op ‘Sea Wall’ en ‘Midnight Snapper run’. We zien hier twee sepia’s die aan het jagen zijn. Ik heb al wel eens een sepia gezien, maar nog nooit in de aanval. Mooi om te zien hoe snel de sepia van kleur wisselt om zijn prooi als het ware te hypnotiseren. Op de weg terug leggen we nog even aan bij een soort zandplaat. Onder wat aangespoeld drijfhout zien we een groot aantal zee cobra’s. ’s Middags gaan we naar Jellyfish Lake. We moeten eerst een stuk door de mangroven klauteren en dan een stukje door de jungle. Dit is wel een heel apparte ervaring. Snorkelend liggen we tussen honderden zoniet duizenden kwallen. Net of je in een bad met siliconen zwemt. Volgens onze gids ontwikkelen deze kwallen geen steekvermogen omdat ze geen natuurlijke vijanden hebben in dit meer.
Dag 6.
Vanochtend varen we met de boot richting Sangalaki. Dit zou toch wel het hoogtepunt van de vakantie moeten worden want Sangalaki staat bekend om zijn poetsstation voor de manta’s. Tot nu toe heb ik deze schitterende wezens alleen nog maar op tv kunnen zien. Als we bij Sangalaki aankomen is het water zo glad als een spiegel en niets verraadt de aanwezigheid van manta’s.
We besluiten eerst een duik te maken in het kanaal wat verder van het eiland. Hier zouden we manta’s kunnen zien als ze richting het eiland komen om zich te goed te doen aan het plankton. We zijn allemaal zo geconcentreerd op ‘het blauw’ dat het ons bijna ontgaat dat de riffen hier werkelijk in een schitterende toestand verkeren. Tijdens deze duik zien we in totaal 4 manta’s.
Na de duik gaan we lekker zonnen want volgens onze gids krijgen we nog veel meer manta’s te zien als we maar geduld hebben. Na een uurtje of anderhalf lekker in de zon gelegen te hebben lijkt het wateroppervlak ineens te veranderen van een gladde spiegel in een ketel kokend water. Overal gespetter en gespatter, het is etenstijd voor de manta’s! Snel de snorkelspullen pakken en plons. Dit is zo onwerkelijk. Van alle kanten manta’s...groot en klein, zwartwit en helemaal zwart...schitterend!! Ze komen ook heel dicht bij, het lijkt wel alsof ze nieuwsgierig zijn. Ze komen recht op je af en vlak voor je gaan ze naar links of rechts of zelfs onder je door. Na een uurtje snorkelen gaan we op de boot. We kijken om ons heen en tellen toch zeker zo’n 25 manta’s!
We lunchen op de boot. Daarna maken we onze tweede duik. We gaan nu kijken bij het poetsstation waar de manta’s zich laten reinigen na hun feestmaal. Wederom een indrukwekkende ervaring. Een enorme manta hangt net boven de bodem stil in de stroming, alle kieuwen open, en de poetsvisjes die druk in de weer zijn. We liggen met z'n allen plat op de zandbodem en kunnen dit van heel dichtbij volgen zonder dat de manta zich verstoord voelt. Ik val in herhaling..maar wederom schitterend!
Dag 7.
De laatste duik nog maar een keer naar Big Fish Country. Als afscheidkado komt er een familie van 12 adelaarsroggen voorbij. Zo blijft het dus altijd een verrassing wat je hier zult aantreffen.
Ik heb in ieder geval een heerlijke vakantie gehad op Nabucco. Het is een heel leuk resort met vriendelijk personeel en niet te vergeten heerlijk eten! Ook met het duiken gaat het er relaxed aan toe zodat je goed de tijd hebt om alles eens rustig te bekijken onder water.
Daarnaast zijn er nog tal van leuke opties tijdens de heen- en terugreis om een tussenstop te maken op weg naar Nabucco (het is toch wel een erg lang om in 1 keer naar Nabucco te reizen). Ikzelf ben op de heenweg een paar dagen in Samarinda op Kalimantan gebleven. Genoeg leuke excursie mogelijkheden of gewoon lekker relaxen. Op de terugweg heb ik een stopover gedaan in Singapore. Leuke stad waar je je zeker niet hoeft te vervelen.