Bali: I'll be back
Peter Mertens
Eindelijk is het zover, we vertrekken met een paar leden van onze duikclub naar het paradijselijke eiland Bali, waar we 17 dagen zullen verblijven. We zijn bijna een halfjaar bezig geweest met de voorbereidingen en dat heeft geloond, het was de vakantie van ons leven! Lees en overtuig uzelf.
Wie denkt dat het paradijs niet bestaat, vergist zich als ik s' ochtends de plaats zie waar we de volgende 15 dagen zullen verblijven. Als je gewend bent om in het meestal troebele water van onze Oosterschelde te duiken,en dan hier je hoofd onder water te steken, geloof me er gaat een andere wereld open.
Plots hoor ik tumult naast mij en draai me een kwartslag, nog net op tijd om een vriend te zien paddelen met zijn vinnen nog rapper dan een torpedo, alleen staat hij blijkbaar in zijn achteruit en zie ik nog net een trekkervis moeite doen om hem in te halen! Achteraf horen we dat hij, blijkbaar onwetend, een beetje te dichtbij het beestje zijn nest is geweest Deze soort heeft dan ook de onaangename gewoonte om aan te vallen. Dus als je ooit een trekkersvis ziet chargeren, doe zoals mijn vriend, zo rap mogelijk in zijne achteruit zetten en maken dat ge weg zijt!!
Het is 0800hr en mijn GSM verwittigd me dat het tijd is om op te staan, mijne kamergenoot is ook al wakker en we slepen ons samen naar het restaurant om te ontbijten.Het beloofd weer een schitterende dag te worden, vandaag duiken we in Bunatan en iedereen kijkt er al naar uit! Het zal weer een kantduik worden en alleen dat al maakt me weer gelukkig, er is toch niks makkelijker dan met je uitrusting zo het water in te wandelen, toch? Na de briefing door onze 2 duikleiders maken we ons klaar voor onze duik,het OK-teken word gegeven en wij weg. Alweer die prachtige koralen om ons heen en het is weer volop genieten. Onze duikleiders zijn uitgerust met een soort van alu-buisje en een metalen staafje dat ze op mekaar slagen als er iets speciaals te zien is, na een 10tal minuten is 't al zover. We kijken gespannen uit en ja hoor voor ons verschijnt er een witpuntrifhaai! Even verder alweer geklingel, een pijlstaartrog! En zo gaat het nog wel even door, barracuda's, haaien, anemonen, naaktslakken enz. Na 63 min. houden we het voor bekeken en gaan terug aan land. We praten nog wat na en keren terug naar het hotel. Onze uitrusting blijft in het duikcentrum waar ze alles spoelen en te drogen hangen, geen gesleur met flessen, niks van dat, dat is pas service niet?
Terug in het hotel,verdiep ik me wat in de geografie van Bali,het is het meest westelijk gelegen eiland van de Soenda eilanden en is ong. 5561Km2 groot. Het heeft 3.216.881 inwoners, die vnl. hindoes zijn. Bali word van Java gescheiden door de ondiepe straat van Bali, aan de andere kant word het
gescheiden van Lombok, door de bredere straat van Lombok, in het noorden heb je de Balizee en in het zuiden de Indische Oceaan, wij verblijven in Amed aan de oostkust, die word gekenmerkt door zijn zwarte stranden, stille getuigen van de vele vulkaanuitbarstingen die het eiland al gehad heeft.
Het is weer vroeg dag, maar vandaag gaan we wrakduiken en niet zo maar eentje.... we duiken op de LIBERTY! De Liberty was een Amerikaans militair vrachtschip dat voor de kust van Bali getorpedeerd werd door een Japanse onderzeeër. Men heeft nog getracht het schip binnen te slepen maar het maakte zoveel water dat men het voor de kust van Tulamben heeft laten stranden. Daar heeft men het schip volledig van zijn lading ontdaan en het daar aan de wetten van de natuur overgelaten. Toen in 1963 de Agung vulkaan op Bali uitbarstte, gleed het schip van de kustlijn en zonk een beetje verder,het ligt parallel met de kust op een diepte van -5a-10mtr en het diepste gedeelte bevind zich op -30mtr, de totale lengte van het schip is 120mtr. We vertrekken vanuit het duikcentrum met 2 busjes richting Tulamben. Na ongeveer een half uur komen we aan. Dit moet je gezien hebben! Wij uit de busjes, begint er plots de lokale alarmklok te luiden. Vanwaar ze komen weet je niet, maar plots staat het daar vol met vrouwen, jong en oud, die zonder moeite 3 (drie!) duikflessen op hun hoofd nemen en er mee naar het strand wandelen. Hetzelfde geld voor de manden met lood, jackets enz. Moet je weten dat het hier een keienstrand is waar je zonder bagage al bijna op je kl.... gaat. Straffe madammen zeg ik. Na een korte briefing maken we ons klaar en duiken richting de Liberty. Mijn buddy, Patje, had me vertelt dat het een imposant zicht is als het wrak voor je opduikt. Wel, hij heeft niet gelogen! Ik moest oppassen dat mijne ontspanner niet uit mijne mond viel van verbazing! Jongens toch, een wrak om U tegen te zeggen! We kijken onze ogen uit onze kop, prachtig wat de natuur met een schip kan doen, hier zou menig kunstenaar jaloers op zijn! We horen plots het ondertussen bekende geklingel van onze duikleiders en zien daar een barracuda hangen, enorm! Terwijl wij met een boog rond dat dier heengaan, zie ik enkele duikers die niet tot onze groep behoren, ernaar toe zwemmen. Eén van hen is zelfs zo gestoord dat hij de barracuda wil aanraken! Als je weet dat een barracuda van deze grootte je hand kan afbijten vraag ik me af hoe gestoord je wel niet moet zijn om zulke fratsen uit te halen. Even verderop weer geklingel.... spookmurènen, prachtig half in hun hol en half buiten, met hun bek wijd open en die kleuren... prachtig! Nog wat verder Bultkop Papegaaivissen, het houd hier niet op! We doen na de middag nog een duik op het wrak maar verkennen deze keer de binnenkant van het schip ,ik zou het jullie graag willen beschrijven, maar het is zo mooi dat ik er de woorden niet voor vind. Ik zou zeggen, pak uw valies en kom kijken!
Vandaag duiken we nogmaals in de omgeving van het wrak Liberty, ditmaal echter zakken we iets verder de kust af. Er staan 2 duiken gepland en het zal weer genieten worden. Onze eerste duik is in Kelebit, een klein gehuchtje net voorbij Tulamben. We gaan duiken bij een drop-off die begint bij -3mtr en tot ongeveer -60mtr gaat. Dat belooft wat. We zijn nog niet zolang weg of we horen en zien onze gids al uit volle macht op zijn bel rammelen, witpuntrifhaai! Even verder een schorpioenvis, dan een octopus. We kijken onze ogen weer uit onzen bril! Op het einde van de duik kunnen we weer een uitgebreide lijst waarnemingen aan onze lijst toevoegen; bumphead papegaaivis, papegaaivis, zeekatten, zeekomkommers, tonijn, bladvis enz. enz.
's Middags duiken we in Alam. Het word een strandduik die zich situeert tussen drie grote lavastromen, stille getuigen van de grote uibarsting. Terwijl we duiken, bekijk ik welke enorme schade de uitbarsting aan de koraalriffen heeft toegebracht. Er blijft zogoed als niks meer over, zelfs de bodem van de zee is nog steeds bezaait met as. Neem hier dan nog de schade door het dynamietvissen bij en dan hoef ik je niet te vertellen hoe erg het op sommige plaatsen gesteld is. Zo zie je maar weer, niets is dommer dan een mens als het om zijn eigen leefmilieu gaat. We eindigen weer een dag in het paradijs met een gezellig etentje en bezinnen ons al over de duiken voor morgen, we moesten het eens geweten hebben!!!
Ik sta een beetje tegen mijn goesting op, doch niet getalmd. We worden verwacht in het duikcentra, het is een stukje rijden naar onze volgende duikstek en er is ons belooft dat het de moeite is. Als we aankomen in Gili Selang denken we allen hardop, wat is dat hier? Twee huizen wat huttekes en omkleden op de rand van de weg, gelukkig worden onze flessen weer door de plaatselijke gepensioneerden naar beneden gedragen, mooi om te zien! Optuigen en wijllie weg... Eenmaal onder water zie je alle gezichten opfleuren, s c h i t t e r e n d. Prachtige koralen heuvelachtige bodem
je moet het gewoon gezien hebben. We zien het weer helemaal zitten, tingeling tingeling,flap daar gaan we weer, haaien deze keer, wat groter en een andere soort, zwartpunt rifhaai. Even verder weer al haaien! Het kan hier weer niet op, muréne, mooie napoleonvis. We duiken verder en net voor het einde begint die gast te rinkelen op zijn buisje of zijn leven er vanaf hangt!! Wij kijken en kijken tot er plots een grote zwarte schim opdoemt uit de diepte. ik zweer het u, ik dacht dat ge uw ontspanner niet uit uw mond kon laten vallen, maar wel, het ga wel en ik was niet alleen!! Die schim word groter, groter en nog groter, niet normaal, een enorme maanvis van wel drie (3 !!) meter hoogte komt recht op ons afgezwommen!
Als je dan weet dat deze vissen normaal op grote dieptes verblijven, en maar eens af en toe stijgen naar kleinere dieptes om zich te laten reinigen, chance zeker. We maken onze eerste duik af en als we ons bokes aan het opeten zijn word er over niets anders gepraat. We doen nog een tweede duik maar ondanks de vele haaien en schorpioenvissen, krijgen we de maanvis niet uit onze gedachten. We rijden tevreden terug naar het hotel en gaan deze ontmoeting dan ook uitbundig vieren, schol!!
Vandaag duiken we vanaf locale vissersbootjes. Even later komen we aan op onze duikstek voor vandaag: Jemula. Na een korte briefing maken we ons klaar om te gaan duiken. Het zullen twee bootduikjes worden. Onze eerste duik leid ons naar een prachtig rif met een drop-off. Het is weer volop genieten! Het duurt dan ook niet lang of we zien onze eerste haai van vandaag. We duiken verder en terwijl ik een beetje achterop hang om wat foto’s te maken, zie ik bijna de hele groep voor een waaierkoraal hun ogen uit hun kop kijken. Als ik ook arriveer als laatste, zie ik op het eerste gezicht niks speciaals, plots zie ik het ook ....een pygmeezeepaardje! We maken onze duik netjes af en hijsen ons terug in het bootje om te gaan middageten. Na het welverdiende eten rusten we nog wat in het
zonnetje om even later te starten voor onze tweede duik.We verdelen ons over de aanwezige bootjes en varen naar de volgende duikstek. Na een tien minuten durend boottochtje komen we aan op onze bestemming. We laten ons in het water zakken en trekken onze trimvest aan, rondom zover je kunt zien is de hele zee tot een diepte van 5mtr gevuld met kwallen, mooi is het wel maar ook geweldig pijnlijk!! We duiken verder maar ik zie de hele groep zich zot wrijven op de blote lichaamsdelen, we zijn dan toch niet alleen denk ik. Ik begin me al ongerust te maken als we straks weer moeten stijgen, stel je maar eens voor als je tussen die beesten een trap van drie minuten moet maken. Na een uurtje duiken is het tijd om te stijgen, door zijn reserveontspanner laat onze duikleider met draaibewegingen de resterende lucht ontsnappen en zie.. al die beesten gaan opzij!! De Swie kijkt naar mij en ik naar hem, net of we hebben iemand het warm water zien uitvinden! Wij doen direct hetzelfde en ja hoor het werkt! Zonder verder gestoken te worden hijsen we ons in recordtempo weer aan boord. We keren terug naar wal waar we ons pijnlijk relaas vertellen aan de mensen die ons staan op te wachten.
Jammer genoeg zit onze vakantie er bijna op, er rest ons nog slechts enkele dagen om te genieten van al wat dit eiland te bieden heeft, teveel om op één verblijf te ontdekken. Als ik de avond voor mijn vertrek aan het zwembad zit te mijmeren over de voorbije weken neem ik een beslissing waar ik mij zal aan houden, eens…... ja, eens sta ik hier terug!