LOGIN
Hoofdsponsors: Lazywave Duikmagazine

Voyeurs onderwater

Maarten Kleijwegt

Indonesie | 05-08-2008 | 435x gelezen

Ga niet onvoorbereid naar Sipadan, Mabul of Kapalai. Er worden per dag maar een gelimiteerd aantal duikers toegelaten rond de wateren van Sipadan. De beste reistijd is van maart t/m september. In de andere periode staat er wat meer wind, is er kans op een plensbui welke zo weer voorbij is en het zicht onderwater is wat minder. Schrik niet van de militaire patrouille boten die hier rondvaren, zij houden een oogje in het zeil. Enkele jaren geleden zijn er namelijk toeristen ontvoerd vanaf Sipadan door een terreurbende uit de Fillipijnen. Hier hoef je nu niet meer bang voor te zijn. Dagelijks worden er vluchten uit gevoerd vanaf Amsterdam richting Aziƫ. Een duikreisbureau kan je hier meer over vertellen.

Voor de kust van Semporna, een stad in het uiterste oosten van Maleisiƫ, ligt een klein eilandje dat wereldberoemd is onder duikers, Sipadan. Het is een paradijselijk eiland om te zien, het is omringd door een hagelwit zandstrand en een mooi koraalrif. Ook heeft het een drop-off van honderden meters diep. Deze plotselinge diepte zorgt ervoor dat duikers vaak grote vissen voorbij zien komen. Soms komt er een walvishaai langs! Verder worden er regelmatig manta's en scholen hamerhaaien waargenomen. Een andere bezienswaardigheid voor duikers is het schildpaddengraf waar veel geraamtes van schildpadden bewaard zijn gebleven. Groot oog makrelen komen dikwijls met duizenden samen in een school om spectaculaire tornado-achtige formaties te vormen. Er zijn nog enkele zeegrotten welke alleen voor de zeer geoefende grotduikers toegankelijk is. Maar Sipadan is om een ding wereldberoemd namelijk, schildpadden en nog eens schildpadden.

Deze duikvakantie begint met een lange maar comfortable vliegreis van Amsterdam naar Kuala Lumpur en vervolgens met twee binnenlandse vluchten naar Tawau. Vanaf Tawau rijden we gedurende twee uur langs palmplantage's richting Semporna. Met een rubber boot naar de MV Celebes Explorer, onze live-a-board voor de komende week. Even later stappen we aan boord en voelen ons gelijk thuis. Deze boot is te vergelijken met de gemiddelde live-a-board boot in de Rode Zee. We krijgen een kamer toegewezen en gaan hem meteen inspecteren. Wel zijn we moe maar gaan uiteraard nog niet naar bed. Voor deze week blijkt mijn kamergenoot en buddie een Belg en ik kan je vertellen dat Belgen humor en zelfspot hebben. Het klikt meteen. Na een geweldig diner, sluiten we onze ogen met de deining van de zee als achtergrond muziek.

De volgende zes dagen duiken we vier tot vijf maal per dag, dit lijkt veel maar het kost ons geen enkele moeite. Niets rond Sipadan kost eigenlijk moeite. Duiken is hier pure verwennerij. De duiken die we hier doen vallen nauwlijks te omschrijven. Elke duik zien we haaien en veel schildpadden, soms wel 6 op twee vierkante meter. Verder komen we scholen met barracuda's en bultkoppapagaai vissen en af en toe manta's tegen. Kortom meer dan een mens wensen kan.

Na een fijne week op de MV Celebes Explorer, verruilen we de boot voor vaste grond en verkassen naar Mabul een klein eilandje in de buurt van Sipadan. Hier wonen zeezigeuners in paalwoningen, ook zijn er enkele resorts gebouwd voor de duiktoeristen. Wij verblijven in het resort van Borneo Divers. Het is klein resort met luxe huisjes, wc en douche, boxspring en een fijn terras met ligstoelen. Ook hebben we een zwembad met zoutwater voor de deur, wat eigenlijk niet nodig is met de Celebes Zee op 50 meter afstand, maar toch! De duikschool is goed en draait als een geoliede machine. We duiken elke dag tweemaal rond Sipadan, wat 20 minuten varen is met de speedboot vanaf Mabul. Tussen de twee duiken door ontbijt op Sipadan. Waar niks meer hetzelfde is als enkele jaren geleden, alle resorts, vijf in totaal zijn verdwenen van dit eiland. Er rest alleen nog jungle. Het eiland is teruggeven aan de natuur. Dit om de zeeschildpad en enkele byzondere vogelsoorten de kans te geven om hun eieren te leggen en/of te begraven, zonder dat zij gestoord worden door nieuwsgierige toeristen. Het eiland wordt nu beheerd door het wild-life department van Sabah. Wel komen we onze clubsticker nog tegen die we op de vuurtoren hadden geplakt als teken dat we hier al eens eerder zijn geweest.

In de middag duiken we rond Mabul of Kapalai, een resort wat geheel op palen is gebouwd in zee en waar geen stukje strand te vinden is bij hoogwater. Voor het rijke macro-leven. Hier vinden we hengelaarsvissen , naaktslakken van piep klein tot heel groot, anemoon visjes, garnalen eigenlijk te veel om op te noemen. We hebben in deze twee weken 51 duiken gemaakt, dit lijkt veel wat het ook eigenlijk is maar we hebben ze met veel plezier gemaakt en de tijd vloog om. Bij al deze duiken zat niet een deco duik.

Deze week hebben we nog enkele nachten op een booreiland geslapen, welke is omgebouwd tot resort. Dit omdat het eiland overspoeld wordt door duikers uit Thailand die hier een reunie vieren. Het was een leuke ervaring. Duiken hebben we ook gemaakt onder dit voormalige booreiland . Waar heel veel leven zat, wat je niet zou verwachten. Pygmee zeepaardjes, murene's zo dik als je bovenbeen, een bijna hand tamme zeebaars en natuurlijk de altijd aanwezige zeeschilpadden. Hier stond veel stromming wat het voor de beginnende duiker toch wel iets moeilijker maakt om te duiken. En rommel, veel rommel maar dat schijnt normaal te zijn onder booreilanden, zo liet ik mij vertellen.

De sunset duiken waren een belevenis. Ten eerste omdat ze gratis waren, we blijven tenslotte Hollanders. Elke middag rond 5 uur gingen we op zoek naar parende manderijnvisjes. Paren doen ze elke dag (ja, je leest het goed, elke dag ) tegen de tijd dat het zonnetje achter de horizon verdwijnt. Ze zijn maar enkele centimeters groot. Deze duiken werden altijd op het huisrif van Mabul gemaakt. We vonden ze bijna altijd. Eigenlijk gek om naar parende visjes te kijken! Of zou het komen omdat ze zo vrolijk gekleurd en uiterst zeldzaam zijn. Foto's hebben we natuurlijk ook genomen onderwater, top die digitale camera's, als ze niet vollopen. maar dit schijnt elke onderwaterfotograaf wel eens mee te maken.
Het personeel van Borneo Divers was zeer begaan met je, elke keer kwamen ze vragen of alles naar wens was en wat je gezien had onderwater. Na het avondeten nog even naar de beach-bar voor een afzakkertje en dan moe maar voldaan naar bed. De volgende dag gaan we terug naar Nederland en is het afkicken van de rust en de mooie duiken die we hebben gemaakt, een duikvakantie om niet snel te vergeten.