Ik ga vreemd. Ga je mee?
Heike Lueg
Hallo allemaal, dit is mijn verslag van onze duikvakantie in november 2007 naar Marsa Alam, Egypte. Het verhaal is bijzonder omdat ik zelf niet duik en samen met mijn vriend, die instructeur is, een reis maakten met een vreemde vereniging, vandaar dus de titel.
Een beetje teleurgesteld zitten wij aan de koffie/thee want het lijkt erop dat de jaarlijkse egyptereis van de Gagnan niet doorgaat. Erg jammer voor Jaap, die dit jaar nog helemaal geen vakantie heeft gehad en erg jammer voor mij want ik ben, over nacht, een enthousiast snorkelaar geworden.
Net toen wij onze opties bekijken, komt er een e-mail: wat vinden jullie van een week “live-a-board”? Jaap is meteen blij, ik minder. Live-a-board zie ik als niet duiker echt niet zitten. Het idee om de hele week nergens heen te kunnen ….nee, ik pas. Jaap wil echter niet zonder mij (lief hè`), dus zijn wij weer terug bij af: Jammer!
Door een gelukkig toeval, genaamd Fred, kwam de oplossing .Wij mogen mee met zijn duikvereniging, OSV, naar Marsa Alam. Uit loyaliteit naar Gagnan toe twijfelen wij heel even….maar dan slaat de vreugde toe. Anja, Fred’s vrouw, niet duiker, gaat ook mee. Kan het nog beter? De prijs van de vakantie is ook redelijk en de internetsite van het Brayka Bay hotel ziet er prima uit. De spanning stijgt, wij gaan definitief vreemd! Van de 15 personen die mee gaan, kennen wij 2 ….en nou maar hopen dat de OSV net zo gezellig is als de Gagnan. Op 1 november worden wij vroeg in de ochtend door Fred opgehaald. Het is koud en nat maar dat kan ons niets schelen want wij gaan naar het warme Egypte – nog een paar uurtjes en het is lekker heet ….
Op Schiphol is dan de eerste kennismaking. Duikers zijn volgens mij ook allemaal het zelfde en makkelijk herkenbaar: in fleecetruien met ondefinieerbare logo’s erop en belachelijk zware, grote koffers! Dat vindt ook de vliegmaatschappij van Bert, 39 kilo! Bert wat heb je toch allemaal meegenomen? Zonder enige schaamte worden de suggesties wat er in zijn koffer zit hard op geroepen…..Nee dat zit wel goed met de OSV, mensen met humor en zonder schaamte, echte Nederlanders dus. Na deze kofferincidenten (ja, er waren er meer die bij moesten betalen )zat de stemming er goed in en deden de stoere verhalen de ronde. Een tweede Anja, Anja van Rob, blijkt nogal onder de indruk van haaien te zijn. Zij ziet ze liever op tv dan in het water. Volgens mij is dat in Marsa Alam echter onmogelijk want daar zijn juist heel veel hamerhaaien! Stoer laat ik mijn litteken zien dat ik aan een haaienaanval overgehouden heb….Grote ogen kijken mij aan van schrik – voor wie mij niet kent: ik heb in juli, tijdens het afzinkproject, een motorongeluk gehad en een vrij groot litteken aan mijn arm overgehouden. Volgens mijn dochter lijkt het op een haaienbeet en is dit ook veel stoerder om te vertellen… Sindsdien ga ik dus door het leven als een “sharkattackvictum”, voor wie het geloofd
In de groep zien wij nog een bekend gezicht: Ton, de videoman. Het wordt steeds gezelliger. Ik zie het zitten met al die “vreemde duikers”.Bij de douane deze keer geen problemen met de accu’s, het zit ons mee. Vanaf het vliegveld in Marsa Alam is het nog maar 50min met de bus, dat is prettig, net als het hotel. Het welkomstdrankje is mierzoet maar wel in een echt glas, een schoon, echt glas! De kamers zijn schoon en ruim met balkon en zeezicht. Het complex is groot en netjes en de eerste nacht aangenaam koel dankzij de airco!
Vrijdag, 2 november – Op de tweede vakantiedag verkennen wij de duikschool. Deze is in Duitse handen en kent weinig talen! Het inschrijven en de “rondleiding”duurt dan ook 2 uur! Het scheelt dat je op vakantie bent en de tijd hebt. Na een verplichte checkdive, op het huisrif, is de eerste echte duik voor 14 uur afgesproken, aan de noordkant van het huisrif. De duikers worden met de zodiak weggebracht en blijven 55min onder water. Bij 20m diepte en 29° watertemperatuur valt er genoeg te zien. Het blijkt een zeer mooie rif te zijn met veel koraal. Handig zo dicht bij de deur. Er zijn gelukkig ook enkele niet duikers bij de groep wat het overdag, op het strand, ook voor mij aangenaam maakt. 's Avonds blijkt iedereen behoefde te hebben aan vocht…zal wel aan het zoutwater liggen. En weer zit de stemming er goed in, OSV is inderdaad bijna net zo gezellig als Gagnan
Zaterdag, 3 november - Jaap is ziek! En goed ook, hij kan niet klaren. Teleurgesteld moet hij zijn duiken afzeggen en de anderen uitzwaaien….niet leuk voor hem. De duikers vertrekken met de minibus naar Somadai waar hun een mooie kantduik van 59min maken, op 19m diepte. Er is heel veel vis en koraal te zien. Iedereen is tevreden. In de loop van de ochtend blijkt ook Susanne ziek te zijn. 's’ Middags staat Marsa Eglah op de planning. De 64 min lange duik is in het begin heel mooi maar bij een diepte van 23m valt er minder veel te zien. Aangezien het hier om 16 uur wat frisser begint te worden en om 17 uur gewoon pikkedonker is, kan er al om 18 uur een nachtduik gemaakt worden, op het huisriff. Bij 15m diepte is het zicht dusdanig slecht dat sommige de 45min durende duik niet afmaken. Wat jammer is want er wordt een steenvis gezien, net zoals verscheidene koffervissen en een 2,5m lange murene ! Aan het eind van de dag worden wij ook nog verwend met een heuse taart, aangezien Susanne vandaag jarig is. Een 4 pers. verjaardagstaart met brandende kaarsen, voor 17 man….en iedereen moet een stuk eten. De minuscule punten worden zelfs door Sonja Bakker goedgekeurd. Het is dus weer lachen. En genieten want de taart mag dan wel klein zijn, ze is ook erg lekker ….
Zondag, 4 november- Evert-Jan is ziek, Rob is ziek, Edwin is ziek. Samen met Jaap en Susanne zijn er dus 5 ziek! Al bij het ontbijt komt de pure hagelslag op tafel en is tijdens de hele vakantie niet meer weg te denken. De duikers vertrekken naar Sharb Marsa Alam waar hun 's morgens een noordduik hebben staan en 's middags op zuid. De eerste duik wordt echter meteen uitgesteld aangezien het er bij aankomst al wemelde van de dolfijnen….er wordt dus gesnorkeld en met de dolfijnen gezwommen. Wat een prachtige ervaring ….'s Middags op het zuidrif is er een napoleonvis aanwezig. Ik ben meteen jaloers dat ik dit niet meegemaakt heb! De duik duurde 47min en de diepte was 15m. Aangezien wij `thuisblijvers´een steeds grotere groep worden, heeft Jaap een zodiak geritseld zodat wij bij het zuidelijke huisriff afgezet worden . Het achterover vallen zag ik niet zitten, veel te eng .Ik ben wel enthousiast maar geen held en om nou zo stoer met een achterwaartse koprol de boot te verlaten, ehhh nee! Langzaam over mijn goedgevulde heup eruit glijden, lijkt mij een veiligere optie. Tijdens onze 2 uur durende snorkelsafari, onder leiding van gids Jaap, zagen wij 5 blauwpuntstaartroggen, verscheidene koffervissen, barracuda´s, trompetvissen, koraalduivels, seenaalden en gitaarhaaien. Opgewonden van wat wij allemaal gezien hebben besluiten wij om de volgende dag mee te gaan naar Dolfinhouse. Hiervan komen wij echter meteen op terug na het horen van de kosten: euro 61 per persoon! Jaap en ik vinden euro 122 te veel geld en uiteindelijk gaat er geen enkele snorkelaar mee.
Maandag, 5 november – Op Dolfinhouse gaat het dan ineens wat minder. Er zijn geen dolfijnen – geeft niet want die waren gisteren genoeg! De drop-off is tegen de stroming in! En wat voor een stroming! Er wordt onder water behoorlijk gevloekt en hard gezwommen. Sommige duikers zijn door andere boten uit het water gehaald en teruggebracht. Andere hadden nog 30bar over en moesten belachelijk ver zwemmen om bij de boot te komen. Het vertrouwen in de divemaster werd opgezegd en de duiken van de komende dag naar Elfinstone geannuleerd! Gezien het gevloek en de boze woorden was iedereen blij dat Jaap er niet bij was ….
Dinsdag,6 november- Er wordt weer op het huisrif gedoken i.v.m het afgezegde Elfinstone. In de ochtend, op het noordrif, wordt er tijdens de 49min durende duik een krokodilvis gezien. Evenals wat stingrays. De diepte valt mee met 15m maar deze duik is toch erg mooi. 's Middags op het zuidrif gaat men dieper, 17m. Door het wat latere tijdstip duikt men tijdens de ondergaande zon en wordt er een 2m lange zwartpuntriffhaai gezien! Helaas voor Ruud en Ton want die zijn ook al ziek ….Ikzelf heb die middag al mijn moed verzameld en ben achterover uit de zodiak gegaan! Hiep hiep hoera! Mijn moed werd meteen op de proef gesteld omdat ik eenmaal in het water, recht tegenover een murene zat! Ik had gedacht dat ik die al snorkelend noooit tegen zou komen….mis dus. 's Avonds was weer feest want Joost was jarig. En weer kwam het personeel van het hotel met een verjaardagstaart vol brandende kaarsen aan. Best wel leuk zo op vakantie.
Woensdag, 7 november- Voor de liefhebbers is er een early morning dive naar Elfinstone om 5.45 uur. Gek genoeg zijn er een paar zo enthousiast om mee te gaan. Wat fysiek best zwaar is omdat er om 9 uur alweer een trip is naar Abu Dabab, de zeekoe! Ik heb geen zeekoe gezien. Volgens de gids ( Jaap heeft voor ons snorkelaars een gids geregeld! Super toch ) is het die dag veel te druk in het water. De zeekoe houdt van rust. Teleurgesteld gaan wij het water in, ik ben toch wel benieuwd naar de grote zeegrasvelden. En dan gebeurt het ongelofelijke: er zij een groot aantal reuzenschildpadden aan het grazen. Zo mooi om te zien onder water maar zeer indrukwekkend als ze boven komen. De eerste die naast mij ( nog geen 5 cm van mij af ) opkomt is zo groot dat ik respectvol naast haar blijf (ik ben dus gewoon bang). De tweede kijkt mij zelfs aan en ik grijp mijn unieke kans en aai haar schild. De derde kan ik zelfs aan de poten aanraken, wauw. De vierde gun ik haar rust. Wat een ervaring! Ik ben er helemaal opgewonden van. De gitaarhaaien die er ook in grote getallen aanwezig zijn worden eigenlijk over het hoofd gezien. Deze dag heb ik meerdere keren aan Rob Kool gedacht……dit bedoel jij dus. De middag duik is weer op het huisrif, noord deze keer. Er zijn veel naaktslakken gezien en barracuda´s. Dit is volgens Fred de mooiste duik van de vakantie geweest . De laatste avond hebben we in style doorgebracht. Wij zijn met quads in het donker de woestijn in gegaan. Met 30km door een donkere zandbocht lijkt wel racen. Nadat Ruud wegens roekeloos rijgedrag van de quad gehaald werd (en dankzij Jaap er weer op mocht) stopten wij bij een Bedoeïenentent en krijgen rare thee en waterpijp aangeboden. Vooral de waterpijp deed zijn werk en er ontstond een peacemoment. Even leken wij een stel hippies, dat van de stilte en de ongelofelijke donkere sterrenhemel genoot. Een waardig afscheid van een heerlijke vakantie.
Terug op schiphol is het ineens 30° kouder en is er overal kerstversiering. Welkom thuis! Al met al hebben wij een boeiende vakantie gehad en enorm veel gelachen. Wij zijn Fred dankbaar dat hij dit voor ons mogelijk gemaakt heeft. Dank ook aan ‘Jan Albertie Diving Tours’ . En bedankt ook OSV dat jullie zomaar twee vreemden toegelaten hebben. Wij zijn vreemd gegaan en hebben genoten….