Na het boeken van de vakantie naar Curaçao stuit ik bij toeval op het televisieprogramma Zoovenirs, een programma over het wel en wee van het Seaquarium op Curaçao. Eén van de mogelijkheden die ze bieden is duiken met een dolfijn in zijn natuurlijke omgeving. Aangezien duiken met een dolfijn sinds het behalen van m’n brevet bovenaan de wensenlijst staat, is de boeking razendsnel gemaakt.

Het is diep, donker, koud en gevaarlijk. Dat is wat ik van tevoren lees over duiken in Scapa Flow, te midden van de Orkney eilanden ten noorden van Schotland. Daar liggen wrakken van de Duitse vloot uit de Eerste Wereldoorlog, een ‘must’ voor wrakduikers.

Ik denk even in de Oosterschelde beland te zijn in plaats van Mill Chanel: het zicht is 2 meter, en op 5 meter diepte is het al donker. Het heeft dan ook een aantal dagen behoorlijk gestormd op Yap, en dat is onder water nog steeds te merken.

De herfst is weer aangebroken. Buiten beginnen de bladeren geel en oranje te kleuren. Het weer wordt wat onstuimiger en regelmatig valt er een bui. Ook aan de waterkant verandert er wat. Is het duikseizoen over, of valt er onderwater nog wat te beleven?

Een belangrijk onderdeel van onze roadtrip door Australië zou zijn, het maken van de eerste 'echte' duiken na het behalen van ons brevet in Nederland.

Langzaam laat ik me in het zwembad glijden. Als mijn instructeur het signaal geeft om af te dalen laat ik lucht uit mijn trimvest ontsnappen. Klunk! Voor ik besef wat er gebeurd is, lig ik op mijn rug op de bodem van het zwembad. Mijn benen spartelen boven mijn lichaam. Ik heb het gewicht van mijn luchtfles duidelijk onderschat.

Als sterrenkundige kom je nog wel eens op interessante plekken terecht. Dit jaar was de driejaarlijkse internationale bijeenkomst voor sterrenkundigen in Rio de Janeiro. Naast een interessant wetenschappelijk programma voor mij de kans om naast Copacabana ook het duiken in Brazilië te ontdekken.

Eigenlijk ben ik hier niet om te duiken. Ik ben tien dagen op Aruba om te werken. Tussendoor probeer ik wat te ontspannen. Twee dagen hou ik het vol om vanaf het strand naar de helderblauwe zee te staren. Dan móet ik gewoon duiken!

Vliegveld Malé, hoofdstad van de Malediven. Tijdens het wachten op onze transfer naar de MY Stingray, onze live-aboard voor de komende week, zijn we na 5 minuten al volledig doorweekt. We worden opgepikt door Chuby, één van de duikgidsen van de Stingray. Zijn grote bruine kijkers met enorme gekrulde wimpers verraden zijn half-Zuidafrikaanse afkomst.

Nummer 1 op mijn duikhitlijst: Galápagos. In 2007 werden de overheidsregels aangescherpt, slechts vier boten mogen nog naar de ultieme duikstekken Wolf en Darwin. Voordat het gehele gebied voor toeristen wordt gesloten, reisden wij naar deze bijzondere plek op de evenaar.

Al enige jaren reizen wij (De Traveljunkies Leo & Rosalie) de wereld af, op zoek naar bijzondere historische plaatsen, voor ons onbekende culturen en mooie natuur. Sinds we onze duikbrevetten hebben behaald verkennen we ook regelmatig de onderwaterwereld. Op de Filippijnen voelen we ons meer dan 'Welcome'.

Ten zuid-oosten van Sulawesi in Indonesië ligt een verzameling van exotische eilandjes die tezamen de Wakatobi-archipel vormen. Op één van deze verre eilanden ligt het WAKATOBI duik-resort, dat garant staat voor duiken in ongerept gebied. Ook kan de omgeving worden bedoken op de bijzonder mooie live-aboard Pelagian. The Pelagian voert je nog verder de zee op naar nog minder bedoken gebieden. Met in totaal 11 gasten en 12 crew gaan we 11 dagen cruisen door de archipel, en onderweg duiken, duiken, duiken….