Jury

Leeftijd: 27, Woonplaats: Eindhoven, Beroep: Hoofdredacteur DuikMagazine, Favoriete reisliteratuur: Lonely Planet, de absolute reizigersbijbel. De bedenkers van dit concept verdienen een standbeeld.

Wat heb je met duiken?

Ik duik iedere dag in nieuwe teksten, reis in mijn gedachte de hele wereld rond met de auteurs van DuikMagazine, ik duik op op de meest onverwachte plekken en zo nu en dan duik ik onder, maar dat is van een geheel andere orde. Fysiek duiken vind ik nog altijd een onwerkelijk iets. Als mens kun je toch maar mooi onder water blijven ademen, terwijl je als een of ander uitheemse zeebewoner tussen je argeloze gevinde vriendjes rondzwemt.

Welke duikbestemming zou je graag nog eens willen bezoeken?

Uf, kill your darlings! Mijn wensenlijst wordt bij iedere editie van DuikMagazine langer! Hoewel het zwemmen met ijsberen mij ongelooflijk intrigeert, besef ik me dat ik daarvoor een te grote koukleum ben. Daarmee is mijn eerste darling gedood.

Sinds wanneer schrijf je en waar heb je het geleerd?

Net iedere andere Nederlander leerde ik schrijven als zes-/zevenjarige op de basisschool. Mijn plezier in taal kwam in de daaropvolgende zestien jaren studie boven water door de talloze spreekbeurten, verslagen en onderzoeksrapporten die ik in moest fabriceren. Om het voltikken van tig A4-tjes leuk te houden voor mezelf, probeerde ik verschillende schrijfstijlen en speelde ik met woorden om zodoende de vaak taaie stof nog enigszins leesbaar te houden.

Het échte schrijven leerde ik tijdens mijn studie, maar nog veel beter in de praktijk, waar strenge mentoren vernietigend oordelen. Het horrorbeeld van een met rode penstrepen doordrenkte tekst staat nog op mijn netvlies. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Mijn wonden zijn mooi genezen, zij het met littekens die als rode strepen over mijn ego lopen.

Wat heb je met schrijven?

Buiten het feit dat het mijn inkomen is, vind ik mijn teksten verantwoordelijk voor de vrijetijdsbesteding van de lezer. Door creatief om te gaan met taal kun je mensen aan het lachen krijgen, ontspanning geven en informeren tegelijk.

Waar let je op bij de beoordeling?

Allereerst of het verhaal prettig leesbaar is. De bestemming is niet van belang, het is veel interessanter hoe de belevenissen worden verwoord. Kan de schrijver mij meenemen in zijn of haar avontuur? Het juiste gebruik van d’s en t’s vind ik minder spannend. Iedere redacteur kan spellingfouten corrigeren, maar een redacteur kan niet klakkeloos een reisverhaal herschrijven, omdat het niet zijn of haar belevenis was.